Belevenissen op de borg| Odin

ODIN

Onze borghond heet Odin. Hij is van het merk Kooiker en hij pubert.

Odin gedraagt zich alsof heel Verhildersum van hem is. Hij vindt iedereen lief tot op zekere hoogte. Ons helpt hij veel, meestal van de wal in de sloot.

Zijn grote liefde is ons arbeidershuisje. Daar kan hij zich in de weilanden en bij het water compleet uitleven.

De grote herdershond die voorbij komt vindt hij geen probleem: uitdagen die hap!

Hij weet van geen ophouden. Als een turbo raast hij over de landerijen.

Puberaal gedrag. Na de zoveelste vermaning wil hij best wel even gehoorzamen.

Behulpzaam tot en met. Als ik samen met zijn vrouwtje het arbeidershuisje binnen ga klaarmaken voor het nieuwe seizoen, doet hij de buitenkant. Nou ja, hij doet zijn best!

In de vorige eeuw was er ook een borghond op Verhildersum: Pukkie. Zijn etensbakje staat nog steeds bij het orgel in de Grote Zaal van de Borg.

Pukkie, model ‘asbakkie’, was van de familie Frima, de laatste bewoners van de Borg. Op een oude foto van deze familie staat hij voornaam op de eerste rij.

Hij heeft het zelfs geschopt tot een standbeeldje. Dat staat in de museumboerderij en een klein gedenkplaatje in het Koetshuis.

Dat heeft Odin nog niet bereikt. Wel helpt hij tijdens kantooruren zijn vrouwtje. Zijn werkzaamheden bestaan voornamelijk uit het begroeten van personeelsleden en bezoekers. Hij mengt zich ook graag in gesprekken.

Van een heel ander kaliber is Edzard, de buurkat van Verhildersum. Hij verblijft graag bij de Borg tussen de waterhoentjes bij de binnengracht. Soms staat hij te krijsen op de stoep voor de borgdeur. Net als Odin mag hij daar niet naar binnen. Ik breng hem dan maar naar het Koetshuis, waar hij zich vaak vermaakt bij de druivenkas. Onderweg valt hij met zijn koppie op mijn schouder soms al spinnend in slaap.

Edzard is genoemd naar de oudste zoon van Allard van Starkenborg, een van de belangrijkste bewoners van de Borg in de 17de eeuw. Hij werd jaren geleden gevonden op het landgoed en liefdevol opgenomen door bewoners van een nabijgelegen boerderij, maar komt nog vaak even buurten. Dan heb ik hele gesprekken met hem. Hij geeft altijd antwoord terug.

Ze horen bij Verhildersum. Net als de Lakenvelders en Blaarkoppen, schapen, geiten, kikkers en het gevogelte.
Een bont gezelschap, dat we niet graag willen missen!